Kategorija: R

R

Radović Miodrag: rođen je u Novom Pazaru 1921. godine. Pred Drugi svetski rat završio je Bogosloviju, po kojoj su mu sugrađani dali nadimak Mijo Popče, a posle rata i Višu pedagošku školu. Bio je jedan od najuglednijih i najpoznatijih građana i intelektualaca Novog Pazara.

Odmah po oslobođenju, kao član Gradskog narodnog odbora Novog Pazara, bio je poverenik za prosvetu i   aktivno   radio   na   organizovanju kulturno-prosvetog života. Bio je direktor osnovne, a potom i srednje škole. Organizovao je kurseve i seminare, škole za obrazovanje radnika, Narodni univerzitet i drugo. Škola za obrazovanje odraslih se po njemu nazivala Mijovača. Jedan je od osnivača Amaterskog pozorišta u kojem je bio jezgro glumačke ekipe.

Mijo Radović je bio vredan i uporan istraživač istorijskih događaja našega kraja. Napisao je Hroniku Novog Pazara i nekoliko veoma vrednih knjiga: Efendijina sjećanja, Rankove centrale, Tri oslobođenja Novog Pazara, Sudbina Novopazarskih Jevreja, Ljudske i materijalne žrtve Novog Pazara i Deževskog sreza u Drugom svetskom ratu, Borci Novopazarskog kraja. Objavio je znatan radova i članaka objavljenih u časopisima i listovima. U Novopazarskom zborniku je objavio radove: Oslobođenje Novog Pazara u Prvom balkanskom ratu; Oslobođenje Novog Pazara 1944. godine; Oslobođenje Novog Pazara u Prvom svetskom ratu; Ratni vojni zarobljenici sa područja sreza deževskog u Drugom svetskom ratu; Nazivi novopazarskih ulica; Partizanska rekvizicija; Ubiranje četvrtine u deževskom srezu za vreme Prvog i Drugog svetskog rata; Hidroelektrana u Novom Pazaru; Jevrejske kuće i dućani u Novom Pazaru; Privatni trgovci, ugostitelji i zanatlije novopazarskog kraja od oslobođenja do druge nacionalizacije; Popis zanatlija deževskog sreza 1954. godine; KPJ i NOP u Novom Pazaru za vreme okupacije u Drugom svetskom ratu; Iz novopazarskih hronika; Jevrejska opština u Novom Pazaru.

Dugo godina je pripremao knjigu Novopazarski predsednici, u kojoj je obuhvatio sve predsednike od 1912. godine do danas. Na žalost nije dočekao da rukopis bude objavljen. Miodrag Radović je preminuo 2011. godine u devedesetoj godini života.

Rahić Jakup: rođen je u Novom Pazaru 1921 godine. Život mu se odvijao u veoma burnim vremenima, u vremenu razvitka industrije, tehnike, sobraćaja, električne I druge energije, kada je više postignuto nego hiljadama godina ranije.

Bio je direktor “ Elektrorasa” od njegovog osnivanja pa sve do 1975. godine. Sa te dužnosti otišao je u penziju. Za vrijeme dok je „Elektrorasom” rukovodio od male centrale sa pet-šest zaposlenih porastao je u preduzeće sa preko 150 radnika. Dakle, za imena Ranka Ivkovića i Jakupa Rahića vezana je elekrtifikacija Novog Pazara i okoline. Gradnja centrale je završena 1931. godine i  puštena je u rad. Osim toga elektrificirana su sva sela ne samo u opštini Novi Pazar, već i u opštinama Tutin i Sjenica, dakle, petrolejsku lambu zamijenio je električnom sijalicom.

 

 

Rasovac Salihbeg: rođen je 1852. godine u Rasovu kod Bijelog Polja. Imenovan je za predsednika Novog Pazara 23. oktobra 1912. Mandat mu je trajao do 18. avgusta 1914. godine. Taj period je bio ispunjen sa  nekoliko važnih događaja za istoriju grada. Valja napomenuti da je  Salihbeg  odrastao u uglednoj porodici koja je još krajem 19. i početkom 20. vijeka održavala poslovne veze sa Srbijom. Zahvaljujući tome Salihbeg je još za vrijeme turske vladavine u raznim mjestima Srbije stekao veći broj poznanika i prijatelja. Tako je upoznao i Nikolu Pašića i bio njegov lični prijatelj. Bio je član delegacije Novog Pazara koja je 1912. godine, u noći između 22. i 23. oktobra, u selu Glušci potpisala akt o predaji grada. U ovom selu bio je štab Ibarske vojske kojom je komandovao đeneral Mihailo Živković. Sve to je uticalo da Salihbeg, posle oslobođenja grada u Prvom balkanskom ratu, bude imenovan za prvog predsednika Novog Pazara. Novi Pazar je, zajedno sa drugim mestima i krajevima oslobođenim u Prvom balkanskom ratu, 23. oktobra 1912. godine ušao u sastav Kraljevine Srbije. U gradu je uspostavljena vlast nove države i organizovan rad njenih organa i ustanova. Istovremeno je prestao rad turskih organa vlasti i uprave, sudstva i svih ustanova iz turskog perioda.

Umro je u Novom Pazaru 1926. godine.

 

 

Rebronja Ismet: rođen 26.VI 1942. godine u Bihoru (Goduša kod Bijelog Polja). Bio je urednik u Radio Novom Pazaru i listu ˝Bratstvo˝ i urednik u novopazarskom Domu kulture, delegat Skupštine Zajednice kulture Srbije, predstavnik Udruženja književnika Srbije u Skupštini kulturno-prosvetne zajednice Srbije, član komisije za film i komisije za književnost Zajednice kulture Srbije, član Suda časti Udruženja književnika Srbije i član Upravnog odbora Udruženja književnika Srbije te i član Saveta Književne reči i član Saveta časopisa Relation.  Bio je pesnik, pripovedač, romanopisac, antologičar, etimolog, esejista, novinar, prevodilac poezije sa ruskog jezika, urednik i osnivač brojnih listova, kulturnih manifestacija i institucija, kao dobitnik nagrade Ratkovićevih večeri poezije. Objavio je knjige poezije Knjiga rabja (1972), Izložba (1976), Gazilar (1978), Sreda i Sreda kći (1983), Paganska krv (1986), Keronika (1991), Jesen praznih oraha (1997), Kad forminga ne dosvira (2002), Suze Lejle Šehović (2003), Sinje more (2006), Nulla insula (2007), Magnet i algebra (2010); knjige priča Beli unuci (1986), CI priča (1994), Pad Grčke (2007); etimološke eseje Sokratov pas (2009). Priredio je Antologiju poezije Bošnjaka u Srbiji i crnoj Gori Latice primule (2003). Sakupio je i uredio izbor poslovica i izreka Budi nešto da ne budeš ništa (2004, sa Medisom Kolaković). U njegovoj ostavštini postoje neobjavljeni rukopisi: Varoš sinova Abdulahovih (roman), Glava cara Nićifora (roman), Etymologicon (etimološki rečnik sa preko 2000 odrednica), Psi su najbolji ljudi (sećanja).

Umro je 1. maja 2006. godine u Novom Pazaru.

 

 

Redžepagić Džengis:  istaknuti sandžački slikar Džengis Redžepagić, šef Resora za kulturu Bošnjačkog nacionalnog vijeća i docent na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru. Rođen je 1954. godine u Novom Pazaru. Završio je Fakultet primjenjenih umjetnosti u Bogradu, odsjek slikarstvo. Dugo godina radio je kao kustos i urednik likovnog programa Galerije i umjetničke kolonije "Sopoćanska viđenja" u Novom Pazaru. Osnivač je kultne likovne kolonije "Sandžak inspiracija umjetnika". Bio je inicijator, osnivač i prvi predsjednik Sandžačkog udruženja likovnih umjetnika (SULU). Bio je član Udruženja likovnih umjetnika Srbije i Udruženja likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine.

U svojoj dugogodišnjoj karijeri priredio je više od 40 samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu i učestvovao na preko 100 kolektivnih izložbi širom svijeta. Dobitnik je više nagrada i priznanja.

Od 2007. godine radio je kao profesor na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru, na Departmanu za umjetnost.

Dana 29. 4. 2011. godine, u 57-oj godini života, preselio na Ahiret.

 

 

Rožajac Hasan: rođen je u Rožajama 18. decembra 1917. godine. Uoči Drugog svetskog rata bio je službenik Novopazarske banke. Nosilac je Partizanske spomenice 1941.

Za predsednika opštine izabran je 8. avgusta 1945. godine i ostao na toj funkciji do 1. juna 1947. godine. Haso Rožajac je prvi predsednik Novog Pazara koji je bio član KPJ.

Aprila 1946. godine GNO je doneo odluku o osnivanju Uprave samostalnih preduzeća, čiji je zadatak bio da pomognu i ubrzaju razvoj privrede. Prvo što je urađeno bilo je obnavljanje rada crepociglane u Prćenovi 1946. godine. Iste godine u gradu su osnovana trgovinska preduzeća„Granap" I „Rogozna". godinu dana kasnije Trikotaža „Bogoljub Čukić", Ciglocrepana u Trnavi i Stanica za preradu voća. Sredinom 1947. godine trgovinska preduzeća imala su u gradu 46 prodavnica, što je ojačalo pozicije državnog sektora u ovoj oblasti privrede.

Hidrocentralu Ranka Ivkovića je 1946. godine preuzela Elektroprivredna zajednica Srbije. Po naređenju ministra finansija FNRJ 1946. godine izvršena je likvidacija Novopazarske banke.

U ovom periodu počele su sa radom Stručna škola za učenike u trgovini, industriji i zanatstvu školske 1945/46. godine i Učiteljska škola 1946/47. godine. Socijalno-zdravstvena zaštita takođe je oblast kojoj je GNO posvetio pažnju. Na Hadžetu je počela izgradnja nove bolnice, a 1947. godine osnovana je Sanitarno-epidemiološka stanica, čiji je upravnik bio dr Pantelija Gajić.

Odlukom GNO-a 28. novembar prihvaćen je kao Dan oslobođenja Novog Pazara, a prva proslava ovog datuma organizovana je 1945. godine. Pre toga, od 1913. do 1944. godine, izuzimajući period okupacije u dva svetska rata, kao dan oslobođenja grada proslavljan je 23. oktobar. 

Haso Rožajac je posle oslobođenja dobio više priznanja među kojima su Orden Republike sa srebrnim vencem, Orden bratstva i jedinstva, Orden zasluga za narod sa zlatnom zvezdom, Novembarsku nagradu SO, Plaketu SUBNOR-a čiji je aktivista bio niz godina i kao penzioner. Posle predsedničkog mandata radio je kao inspektor Kontrolne komisije NR Srbije, poverenik za saobraćaj, direktor preduzeća,, Ukras" u Novom Pazaru.

Umro je 14. februara 1991. godine i sahranjen na Gazilaru . 

 

 

A B C Č Ć
D Đ E F
G H I J K
L LJ M N NJ
O P R S Š
T U V Z Ž