G

Gegić Abdulah - Duce: rođen je 19. mart 1924 uNovom Pazaru, bio je istaknuti jugoslovenski fudbalski stručnjak, trener i selektor.

Magistrirao je ekonomiju, a u fudbalu je radio kao teoretičar i pedagog nazivajući sebe „trener istraživač“. Obasipan je priznanjima najznačajnih fudbalskih institucija za stručno-pedagošku aktivnost afirmisanu tokom trenerskog dokazivanja u Kosovskoj Mitrovici, Nišu, Negotinu, Boru, Novom Sadu, Sarajevu, Beogradu...

Uz klupske uspehe, Gegić je 1965. godine bio član četvoročlane selektorske komisije sa Tirnanićem, Antolkovićem i Miljanićem.

Pre skoro pola veka trasirao je put turskom fudbalu, ostavljajući neizbrisiv trag u Fenerbahčeu, Bešiktašu i Bursasporu, a najduže se zadržao na poziciji savetnika turskog fudbalskog saveza i šefa katedre za fudbal na istanbulskom Fakultetu za fizičku kulturu.

 

 

Ganić Ejup prof. dr.: rođen je 3. marta 1946. u Sebečevu, Novi Pazar, Srbija. Akademik i profesor Mašinskog fakulteta u Sarajevu. Bivši predsjednik i potpredsjednik Federacije BiH.

Diplomirao i magistrirao na Univerzitetu u Beogradu. Doktorirao na Tehnološkom institutu u Bostonu, SAD. Radio kao samostalni istraživač u Institutu za hemiju, tehnologiju i metalurgiju u Beogradu, asistent-istraživač na Massachusetts Institut of Technology (MIT), Cambridge (SAD), stariji istraživač na Union Cambridge Corporation-Linde Division, New York (SAD), docent na univerzitetima u New Yorku i Chicagu, vanredni profesor University of Illinoisat, Chicago, direktor UNIS-Instituta, gostujući profesor Univerziteta Lomonosov (Rusija).

Obavljao je dužnosti člana Predsjedništva RBiH, predsjednika FBiH, rukovodioca komisije FBiH u arbitražnom postupku za Brčko.

Objavio preko 100 naučnih i stručnih radova, među kojima "Handbook of Heat Transfer Fundamentals", "Experimental Heat Transfer", "Engineering Turbulence Modelling and Measurements".

Predsjednik Zajednice univerziteta BiH, predsjednik Odbora za naučno-istraživački rad Mašinskog fakulteta, član American Nuclear Society i više drugih naučnih i stručnih asocijacija. Dobitnik nagrade "Veselin Masleša". Živi i radi u Sarajevu.

 

Gruda Rizah: geograf i publicista rođen 25.6.1946. godine u Gusinju. Završio je Učiteljsku školu u Prizrenu 1967. godine. Prirodno matematički fakultet u Prištini. Jedan je od osnivača SDA za Sandžak, Kosovo i Makedoniju. Karijera - narodni poslanik u Skupštini R. Srbije (1990-1995), učesnik mnogobrojnih konferencija za ljudska prava u Evropi, Americi, Africi i Aziji.

Djela: Privredne aktivnosti Plavsko-gusinjske kotline 1977. godine „Sandžak u sjenci topova“ dokumenti (1988). „Gusinje od kapetanije do mjesne zajednice“  2001. godine. „Muslimanska bratstva u Crnoj Gori i Zapadnom Sandžaku u vrijeme Osmanske vladavine“ 2001. godine.

U penziji je i živi u Novom Pazaru i Gusinju naizmjenično.

 

 

Guberina Andrija: drugi predsednik privremene opštinske uprave posle oslobođenja bio je Andrija Guberina, trgovac. Rođen je 1864. u selu Seoce iznad Andrijevice. Za predsednika je postavljen rešenjem načelnika Raškog okruga 1. juna 1919. godine i na toj funkciji ostao samo 34 dana.

O radu Andrije Guberine malo se zna. U knjizi zapisnika Opštinskog odbora koja je sačuvana, nema ni jednog podatka iz kratkog perioda njegovog mandata. Moguće da za 34 dana Opštinski odbor nije održao nijednu sednicu. Razloge za ovako kratak predsednički mandat Andrije Guberine objasnio je Konstantin, njegov sin:„Moj otac je bio samouk, po prirodi miran, tih i povučen. Kada je otišao u Opštinu i video probleme koji ga čekaju, ocenio je da se oni ne mogu rešavati na način koji bi građani želeli. Opština je bila siromašna, tek izašla iz rata, pa se nije ni moglo bolje i brže. Pored toga osetio je da u Odboru postoji podela po veri i među političkim partijama što je bio razlog za neslogu među članovima - odbornicima. To ga je nateralo da podnese ostavku, jer nije imao snage „da savija rogove u vreći". Načelnik Raškog okruga prihvatio je njegovu ostavku i 5. jula 1919. godine razrešio ga dužnosti predsednika. Otac je nastavio da se bavi trgovinom i bez opštinskih briga proživeo još 15 godina. Umro je u Novom Pazaru 1934.godine."

 

 

Gurbi-baba Ahmed: na listi naših starih divanskih pjesnika osmanlijskog perioda, posebno mjesto zauzima veliki šaair (tur. pjesnik) Derviš Ahmed Gurbi.

Istraživanja velikog broja osmanologa svjedoče da je riječ o književniku iz XVIII. vijeka (XII. po Hidžri), koji je poznat po svom pjesničkom imenu Gurbi ili Derviš Ahmed ili Šejh Ahmed El-Gurbi Baba rodom iz Novog Pazara.

Precizniji podatak o njegovoj biografiji nalazimo u njegovom Divanu, u kome tvrdi da je pisanje Divana otpočeo ,,u Bosni" 1135. godine po Hidžri (1722), kada je imao 25 godina starosti, što navodi na siguran podatak da je rođen u Novom Pazaru 1698/99 (1110.H) godine.

Gurbiju u čast, njegovi sljedbenici su nakon njegove smrti iznad mezara podigli turbe (dergjah) u kome su se okupljali uz recital stihove iz Divana svog znamenitog bektašijskog i nakšibendijskog šejha. Poznato je da je ovaj veliki pjesnik bio pripadnik i šejh derviškog reda bektašija, ali i nakšibendija. Postoje mnoge legende i anegdote vezane za ime Ahmed Gurbi Babe koje mu pripisuju mističke osobenosti, kao i atribute sufijskog mislioca i filozofa, što potvrđuju stihovi iz njegove, vjerovatno jedine poetske zbirke DIVAN, objavljene u Jedrenu oko 1744. godine, u mjestu gdje je Ahmed Gurbi otišao na školovanje i u kome je duže boravio.

Gurbi o Bosni i bošnjačkom Jeni Pazaru

„Znaj da je Bosna domovina moja 

Novi Pazar rodni grad je moj

Narod gazija i Ljudi ponosnih,

Boga jednog znaju, namaz ne puštaju

Narod naš, grad, djedovinu našu, 

Uz dopust Gospodara ovo zborim:

Allah nek' sačuva tren ja ovaj želim 

Da od tuge svake naraštaj zaštiti...

Zemlja Bosna zavičaj je moj 

svi ljudi svijeta ovo ime znaju

Gazija središte, to je

Kad' mast prelije, sablja vodu pije...

Šeher moj sred Novog Pazara je 

K'o u đulistanu bulbul zasjeli je

K'o pupoljak neprocvali

U sparini takvoj na mah ja ožednih

K'o voda bistra što spokojno stoji 

Sa mnogo dana u godini snježnih

Hal moj u stvaranju neobičan posta 

Bolnom ti se čini, i zdravi da ječi

Tok vremena najzad, trenutku je jamac 

Vlasnik uspravljeni sam na svom vatanu"

 

Zanimljivo je pomenuti podatak da mu je ubrzo poslije smrti supruge, negdje oko 1761/2. godine (1175. po Hidžri) preminuo i 16-to godišnji sin, tako da preostali dio života provodi sa ostatkom porodice (drugi sin i kći), skupa suočeni sa velikim nevoljama i iskušenjima.

Ovi su događaji bili od velikog utjecaja na njegov poetski opus u Divanu koji sadrži i pjesme elegičkog sadržaja.

Divanu, također, na nekoliko mjesta pominje svoje impresije sa putovanja niz rijeku Dunav, dok u uvodnom dijelu napominje da se pisanjem počeo baviti od 1744. (1157. H.) godine. Svoju poeziju najčešće piše u već oprobanim stilovima (hedže vezn i aruz), što potvrđuje da je Ahmed Gurbi bio talentiran i kvalitetan pjesnik. Riječ je o silabičkoj i kvantitativnoj metrici, koja je u starijoj poeziji poznata kao razmjer pjevanja i stihovanja metodom »računanja na prste» i nalazi primjenu još od XI. (V. po H.) vijeka, sa raznolikim brojem, koji se kretao od 3 do 16 slogova, ali je, obzirom na glavne elemente ovog vida poezije: broj, ritam, veličina i povezanost stihova, dužina od 7, 8, 11 i 14 slogova najčešče primjenivana.

Ima, međutim, i nekoliko novih naučnih saznanja dobijenih u osmanlijskim izvorima koja su vezana za njegov životni put. Naime, u nekim dokumentima iz osmanskog perioda, tekija sagrađena u čast ovog velikog pjesnika, bila je uvrštena u rang malih vakufa (Kucuk Evkaf) i pominje se pod imenom Azebi Ahmed Baba. Ovakav podatak ide u prilog njegovoj biografiji, jer sam naziv Azebi ili Azabi, objašnjava jedan dugačak hod kroz život pun muka, patnji i stradanja, ili u krajnjem slučaju opisuje njegovo potonje porodično stanje, naročito, ako se ima u vidu značenje riječi ' azeb - (neženja, neožen-jen, neženjeni, onaj koji nema ženu i slično).

Ime ovog velikog novopazarskog književnika, filozofa i mislioca se pominje u mnogim naučnim prilozima (Saddetin Niizhet Ergiin; Bursali Mehmed Tahir; Tihomir Đorđević; Hazim Sabanović). Nekoliko priloga Ejupa Mušovića o Gurbi Babi su parafraza i kompilacija samo jednog dijela pomenutih autora i ne mogu se uvrstiti u ozbiljnije naučne radove koji bi doprinijeli razriješavanju brojnih nepoznanica u vezi sa ovim zanimljivim pjesnikom i sufijom.

Turbe u čast Ahmed Gurbi Babe izgrađeno na mezarju Gazilar (Gaziler) u Novom Pazaru je na osnovu urezanog tariha na mermernoj ploči ukopanoj na prednjem duvaru desno od glavnog ulaza vjerovatno godina njegove smrti (1185. prema Hidžri), odnosno 1771 /2. godina, to jest, vrijeme početka podizanja ovog objekta.

Turbe dugo nije bilo registrirano, niti unijeto u osmansku vakufsku evidenciju i adekvatnu pravnu regulativu, da bi konačno 15. septembra 1801. godine bila sačinjena uredna evidencija o turbetarskoj službi u ovom značajnom objektu osmanske sakralne kulture.

Težnja nekih znanstvenika osmanologa, da objasne motive i razloge pripadnosti pjesnika Derviš Ahmed Gurbi Babe redu nakšibendija, nije dala očekivane rezultate, što i nije lako protumačiti, jer nisu poznati uzroci za ovakvu želju ili postupak ovog velikog novopazarskog divanskog pjesnika.

Ovom prilikom saopštavamo (dvojezično) pjesmu iz Gurbijevog Divana (zbirke). Pjesma govori o Gurbinim pjesničkim kvalitetima, bogobojaznosti i predanosti pjesnika Božjem (Allahovom) putu:

Prepjev:

“Pogledi svih pravovjernih, k 'o alhemija su, 

Onaj čija je Ijubav potpuna, k'o more je 

Onaj što do obale stiže mudar je 

Put pravednih pred Bogom k'o san je 

Ko se u besjedi zaljubi obavezan je 

Pravedan i odan ko je k'o učenjak on je 

Stihotvorac međ domaćim tražen, „Gurbi" 

Međ budžake, ko s koprenom tičica je”.

 

Prema stihovima u Divanu, mogli bismo zaključiti da Derviš Ahmed Gurbi pripada pjesnicima dominanto bektašijske orijentacije. Njihovo se učenje sastoji u veličanju i slavljenju začetnika sufizma: halife Alije i Hadži Bekataš Velija, utemeljivača derviškog bratstva ili reda Bektašija. Ipak, u Divanu ima nakšibendijskih, ali i pjesama s drugim prizvukom.

Ni trenutak ne dospijeva u društvo voljene 

Ko ne prosipa vino-suze. 

Znaj, da niko ne može da vidi Ćabu 

Ko svoje lice ne upraši na tom putu. 

Ne može svako da niže kao perle riječi 

I pravo reci, svako ne može otići kao Gurbi, 

Niti može da pretvori u cvat ruševine srca 

Onaj koji do temelja ne sruši vlast tijela.

 

Vrlo je teško ustvrditi veze i razloge boravka Ahmeda Gurbija u gradu Edrene (Edirne). Pretpostavlja se da je bio spahija i imao timar u okolini Edrena, pa je zbog toga sebe prozvao Gurbi (tuđin), spreman da i otud nostalgično poruči:

„Zemlja Bosna je moja otadžbina, To ime znaju svi narodi svijeta..."

 

Naš poznati učenjak Smail Balić u „Kulturi Bošnjaka" donosi sljedeće stihove Ahmeda Gurbija:

Hodi i počuj. Bosna je moja zemlja, 

a Novi Pazar boravište moje. 

Junaci graničari su naši ljudi, 

na braniku čojstva što stoje. 

Svaki od njih za jednog Boga znade, 

i služi mu pun ponosa i nade. 

Bože, koji si bogat javno i tajno, 

štiti narod od žalosti u mojoj domaji.

 

Ima naznaka da i u Beču postoji rukopisni kodeks njegove pjesme koju je prepisivač naslovio Derviš Bekataši Gurbi Dede.

 

Gusinac Vasvija: profesor engleskog jezika i književnosti, rođena je 20. avgusta 1948. godine uTutinu, a u Novom Pazaru živi od 1962. godine. Prva žena predsednik opštine Novi Pazar u njegovoj stogodišnjoj istoriji.

Od 1991. godne član je SDA i aktvno učestvovala u radu Bošnjačkog nacionalnog veća Sandžaka, bila učesnik brojnih međunardnih konferencija. Osnivač je i glavni i odgovrni urednik Sandžačkih novina 1995 - 1996. godine. Na lokalnim izborima 2000. godine izabrana je za odbornika na „Listi za Sandžak dr Sulejman Ugljanin" a na Konstitutivnoj sednici Skupštine opštine izabrana je i za predsednika opštine Novi Pazar. Dužnost predsednice opštine obavljala je naredne četiri godine u skladu sa tada važećim Zakonom o lokalnoj samoupravi, koji je objedinjavao funkciju predsenika opštine i predsednika skupštine opštine, ali bez prava naredbodavca za izvršavanje budžeta.

Za mandat i rad Vasvije Gusinac je od predsunog značaja i to što je vršila funkciju predsednika opštine nakon demokratskih promena 2000. godine, kada je SRJ započela približavanje evroatlanskim integracijama, što joj je omogućilo da iskoristi svoje kontakte i prednosti odličnog poznavanja engleskog jezika i stečenog iskustva i da uspostavi aktivnu saradnju sa međunarodnim organizacijama koje su imale donatorske programe namenjene lokalnim samoupravama u Srbiji. Iz donatorskih programa u Novom Pazaru, na osnovu sporazuma i konkursa, realizovani su brojni projekti: kratkoročni programi Evropske unije (EU): „Škole za demokratiju", „Gradovi za demokratiju", srednjoročni programi razvojne agencije Sjedinjenih američkih država (USAID): Program reforme lokalne samouprave (SRLGLP), Program revitalizacije zajednice kroz demokratsku akciju (CRDA) i Program opštinski ekonomski savet (MEC) 200; Švajcarski Program pomoći opštini (MSP) i srednjoročni Program Luksemburga Investicije u društvenom sektoru u oblasti vodosnabdevanja, osnovnog obrazovanja i zdravstva u Novom Pazaru (SINP/YUG/006/YUG/013, koji je kasnije preimenovan u SERB/013).

Iz ovih programa od 2001 - 2005. godine relaizovani su projekti: Finansiran je rad Agencije za ekonosmki razvoj Sandžaka (SEDA), čiji je cilj pružanje usluga malim i srednijim preduzećima; rekonstruisano je i opremljno Dečije obdanište nameštajem i nastavnim sredstvima; izgrađena je i opremljena Zgrada Mesnog centra sa Zdrastvenom stanicom i Sportskom salom u Požegi; nabavljen je mazut za škole za jednu grejnu sezonu (jer su troškovi za nabavku mazuta za grejanje u školama u Novom Pazaru 2000. godine bili veći od godišnjeg budžeta opštine); za čišćenje grada nabavljeni kontejneri za sakupljanje otpada i 4 nova vozila za odvoženje smeća; izgrađen jeTV repetitor u Sebečevu; urađena je rekonstrukcija osnovnih škola: u Poštenju, Trnavi,„Vuk Stefanović Karadžić", „Desanka Maksimović", „Jovan Jovanović Zmaj" i „28 Novembar"; rekonstruisan je krak Gradske toplane i zgrada Muzeja „Ras".

Nakon završenog predsedničkog mandata, Vasvija Gusinac je bila direktor projektne jedinice Evropskog centra za mir i razvoj (ECPD) 2004-2005, koordinator za međunarodne programe i projekte u Kabinetu gradonačelnika Novog Pazara 2005-2008; Član Gradskog veća opštine Novi Pazar 2012; Generalni sekretar SDA Sandžaka 2013-2014. godine i potpredsednik Bošnjačkog nacionalnog veća od 2014. 

 

 

A B C Č Ć
D Đ E F
G H I J K
L LJ M N NJ
O P R S Š
T U V Z Ž