S

Sijarić Safet: rođen je l952. godine u Godijevu kod Bijelog Polja. Osnovnu školu pohađao je u rodnom Godijevu te na Sipanju i u Loznoj a srednju u Novom Pazaru i u Peći, nakon čega završava studije opšte književnosti na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. U samostalnim izdanjima objavio je romane: Vučja gora, San o dragom kamenu, Rod i dom, Udar orla, Glas divine, Zmijski vez, te pripovijest Žena s tromeđe. Veći broj priča ovog pisca objavljen je u raznim časopisima i listovima, a jedna od njih, priča Stari pastir, i na engleskom jeziku. Pisac je zastupljen u nekoliko reprezentativnih izbora savremene bošnjačke i bosanskohercegovačke pripovijetke. Najznačajnije književne nagrade su mu: nagrada Izdavačke kuće „Bosanska riječ“ za roman godine (Udar orla), nagrada Radija BiH za radiodramu, te dvaput zaredom prva nagrada Susreta „Zija Dizdarević“ za pripovijetku. Rukopis Rod i dom je proglašen najboljim romanom na konkursu Soroš fondacije – Otvoreno društvo BiH za l998. godinu, međutim autoru nagrada nije uručena iz formalnih razloga. Taj slučaj je uslovio da naslov u kratkom roku doživi dva izdanja, jedno u Bosni i Hercegovini a drugo u Crnoj Gori,dobitnik je nagrade Ćamilovog pera.

 

 

Stanić Simo: rođen je u Novom Pazaru 1863. godine po zanimanju je bio  trgovac. Za predsednika opštine je postavljen 1918. godine i mandat mu je trajao do 1. juna 1919 godine. Posebnim rešenjem su postavljeni i članovi privremene opštinske uprave. Prvi Stanićev mandat trajao je do juna 1919. godine. Ne zna se zbog čega je tada postavljen drugi predsednik. 

U toku prvog mandata Odbor je najviše radio na obezbeđivanju javnog reda i mira u gradu, rešavanju problema snabdevanja i socijalne zaštite, komunalnim i stambenim problemima, bavio se trošarinom i cenama. U ovom periodu nastavile su sa radom osnovne škole, Gimnazija, Zanatsko-trgovačka i Ženska zanatska škola. Sve škole su radile u privatnim zgradama.

Stanić je posle nepunih sedam meseci smenjen i imenovan novi predsednik.

Posle prvih opštinskih izbora 1920. godine Simo Stanić je aktivno učestvovao u političkom životu grada. 

Rešenjem načelnika Raškog okruga Simo Stanić je ponovo postavljen za predsednika Novog Pazara. jula 1919. godine, Ovu funkciju vršio je do 23. avgusta 1920. godine.  Umro je u Novom Pazaru 1933. godine.

 

 

Stikić Dragomir: rođen je u selu Rudno na Goliji 1883. godine, a u Novi Pazar je došao 27. novembra 1913. godine. Stolar po zanimanju i vlasnik stolarske radionice, Stikić je na vanrednim opštinskim izborima novembra 1922. godine izabran za predsednika. Bio je prvi predsednik Novopazarske opštine iz redova Demokratske stranke. Na toj funkciji je ostao do redovnih izbora 1923. godine.

U toku njegovog mandata došlo je do privremenog smirivanja političkih sukoba između Radikala i Džemijeta, izazvanih događajima 1922. godine, (osnivanje Džemijeta, atentat na Živka Šušića i dolazak Koste Pećanca u Novi Pazar). Kao ugledni građanin i predsednik Dragomir Stikić je dao znatan doprinos smirivanju situacije u gradu. Obezbedio je to ličnim angažovanjem i aktivnošću Odbora.

U ovom periodu najviše se radilo na obezbeđivanju zdrave vode za piće, higijeni grada, uređenju komunalnih objekata, održavanju higijene na pijacama, ugostiteljskim, trgovačkim i zanatskim radnjama i čuvanju javnog reda i mira. Novi Pazar je bio poznat po većem broju česama. lako ova voda nije bila čista, ona je korišćena za piće i sve druge higijenske potrebe. Po savetu lekara Gradske epidemiološke službe Stikić je prvi predsednik koji je organizovao postavljanje pumpi u gradu, kojima su zamenjivane česme sve do izgradnje gradskog vodovoda posle Drugog svetskog rata.

Na periferiji grada, ispod Tepeta, 1923. godine počela je da radi prva Ciglana. Njen vlasnik bio je preduzimač Ivan Brušija. Cigla je izrađivana ručno, a zapošljavala je 20 sezonskih radnika.

Stikić je bio veoma strog kada su se na sednicama Odbora razmatrale molbe za prijem u građanstvo, posebno prema domaćinstvima sa sela koja su tražila da pređu u grad. Prema kazivanjima savremenika on je kao predsednik redovno obilazio poslovne objekte u gradu, opominjao, čak i grdio vlasnike neurednih radnji. Nije se ustručavao ni štapom da udari vlasnike kad bi im više puta zaticao neuredne radnje. Zahtevao je od nadležnih opštinskih službi stalnu kontrolu radnji, kafana, pijaca i drugih javnih objekata, kao i primenu odgovarajućih mera protiv svih koji krše državne i opštinske propise.

Letopis Gimnazije registrovao je da je školske 1922/23. godine osnovano društvo „Šah". Članovi društva bili su profesori i učenici, a kasnije i ostali građani. Bilo je to prvo šahovsko društvo u Novom Pazaru od 1912. godine.

Dragomir Stikić pripada grupi onih građana, zanatlija i preduzetnika koji su izgrađivali i unapređivali Novi Pazar između dva svetska rata. Umro je u Novom Pazaru 1959. godine.

 

 

Sukić  ef. Murad, rođen 1881 u Prijepolju.

Bio je imam u Sinan-begovoj džamiji kao i imam u Ibrahim pašinoj džamiji u svojem rodnom gradu..

Usled svojih velikih radnih sposobnosti i moralnih vrlina, biva postavljen i za muderisa i upravitelja Prijepoljske medrese. 1930. godine, seli se u Novi Pazar i biva imenovan za muftiju sandžačkog.O njemu je govorio rahmetli Vehbija ef. Hodžić: “ Kada je poslije džume-namaza podignut tabut sa posmrtnim ostacima ovog velikog merhuma, što je vrlo rijedak slučaj, naglas je spontano zaplakala čitava masa prisutnih muslimana, svjesna da im se ugasila jedna jaka svjetiljka, koja je čitav život gorjele za njih “

Preselio na Ahiret 28. Juna 1956. godine, u našoj čaršiji. 

 

 

A B C Č Ć
D Đ E F
G H I J K
L LJ M N NJ
O P R S Š
T U V Z Ž